Mascha Zwanenburg

Afscheid!

Thu, 28 Aug 08 21:27:27 +0200

Na een paar dagen in Cape town geprobeerd te hebben om mijn hoofd weer leeg te krijgen van de afgelopen weken heb ik nu eindelijk de moed gevonden om achter de computer te kruipen en om te laten weten dat alles goed met me gaat en ik er klaar voor ben om weer terug te gaan naar "het gewone leven"

Woensdag: een van mijn favoriete dagen bij Bobbie bear want dan is er tree clinic. Vandaag speciaal want nadat we gebeden hebben en de medische hulp verleend hadden (in hoever dat gaat met wat anti bacterie spul paracetamol en vitamine pillen) werden alle vrijwilligers omgetoverd tot zulu vrouwen (en man) de vrouwen gaan zingen en wij moeten dan traditioneel zulu dansen (hoe voor lul kan je staan als een stel houten nederlanders) dit is een traditioneel ritueel waarbij je geacepteerd wordt in de afrikaanse communitie super emotioneel vooral als ze daarna apart voor jou en je familie gaan bidden en je dan je Zulu naam krijgt. Deze naam krijg je niet zomaar vanaf de eerste week kijken ze naar je hoe je op bepaalde dingen reageert en wat je doet. Mijn naam is Thandi geworden wat moederliefde betekent.

Best trots op de naam Thandi ben ik wel want het is niet makkelijk om een substituut moeder te zijn voor drie zwaar beschadigde kinderen Maykala, lilli en dorothy vanaf het moment dat ik afscheid van jullie heb moeten nemen mis ik jullie elke minuut van de dag. Ondanks de slapeloze nachten, Het om 6 uur s'ochtends "mammie is het al tijd om op te staan", verrot gescholde te worden door een 2.5 jarig meisje voor motherfucker omdat ze niet onmiddelijk haar zin kreeg en het in je broek poepen en express niet naar de wc gaan terwijl je allang zindelijk bent. Tot tien tellen en denken die meiden weten niet beter en negatieve aandacht is alles wat ze ooit gehad hebben.

Vrijdag: Mijn laatste dag dus niet naar het werk gegaan en leuke dingen met de meiden gepland tussen het tas inpakken door. S'avonds een afscheids dineetje gepland met alle vrijwilligers en wat collega's van Bobbie Bear helaas werd de gezeligheid snel verstoord en kregen we een telefoontje dat Auntie Sweetie ( collega van Bobbie Bear) haar zoon neergeschoten was in Isipingo alles wat we wisten is dat ze bij hem was en hij op dat moment nog leefde maar de ambulance er nog niet was. snel de rekening betalen en naar haar toe onderweg kregen we het nieuws dat haar zoon was overleden 22 jaar oud ging even kip halen om de hoek. In de auto denk je wel waar gaan we nu in godsnaam weer heen en wat zullen we daar aantreffen is het veilig? Maar verstand op nul want auntie sweetie heeft ons nodig. aangekomen zagen we Auntie sweetie zo'n sterkte vrouw totaal gebroken en verbijsterd "waarom heeft niemand mijn zoon geholpen"? Hij was op zijn kip aan het wachten en mijn de eigenaar in gesprek toen er een paar dronken jongens aan kwamen lopen en hem met een baksteen op zijn hoofd hebben getimmerd niet veel later is hij aan zijn hoofd wond overleden. Nadat er meer collega's van Bobbie Bear waren gekomen zijn wij naar huis gegaan het was er niet veilig voor ons en er was ook niets meer wat we konden doen.

Zaterdag: Na een slapeloze nacht pak je je tas en bereid je erop voor dat je weggaat heel raar na net zo'n traumatische avond niet iedereen bij Bobbie Bear wist het nog dus iedereen bij elkaar geroepen en verteld wat er gebeurt is iedereen kende haar zoon en ziet hem ook als familie. In elk land gaan ze verschillend met hun verdriet om maar het breekt je hart als mensen beginnen te huilen en schreeuwen en god vragen waarom......
na een uur moesten de tranen geveegd worden en een glimlach opgezet want er wachten kinderen op ons en kinderen gaan voor alles.

Rond twee uur was support groep afgelopen en tijd om van mijn drie schatten afscheid te nemen tja als het had gekund had ik ze in mijn rugtas gestopt maar helaas. Helemaal leeg van binnen zijn we savonds naar durban vertrokken nog iets gegeten en snel naar bed morgen gaat het vast weer allemaal beter.

Ben nu drie dagen in Cape town en stellenbosch en heb het geweldig naar mijn zin wijntours gedaan table mountain beklommen en veel leuke mensen ontmoet.

Na drie mooie maar emotionele maanden is het tijd om weer naar huis te gaan.

Tot snel

Thandi

Foto 1: Maykala en ik als zulu vrouw
Foto 2: Hier werd er voor mij en mijn familie gebeden en kreeg ik mijn zulu naam Thandi
Foto 3: Dorothy was boos en besloot op de wc te gaan zitten. Geen probleem wat jij wilt.
Foto 4: Lilly & maykala
Foto 5: Manon mijn lieve vriendinnetje en Maykala bij The Tree
Foto 6: Afscheid nemen ben ik nooit goed in geweest!+

eindelijk weer eens nieuws uit zuid afrika

Wed, 06 Aug 08 14:30:06 +0200

Het is alweer een tijd geleden dat ik geschreven heb en zit nu even na te denken wat er de afgelopen week gebeurt is, als ik alles wil gaan opschrijven dan zit ik hier vannacht nog dus maar even een opsomming:

Pedofiel opgepakt 7 kinderen misbruikt waaronder een 5 maanden oude baby (ja het schijnt te kunnen), Maandag vrijgekomen op borgtocht hij hoefde maar 5000 rand te betalen (iets minder dan 500 euro) ja hij is nu gewaarschuwd en belooft dat hij het niet meer zal doen!!!

Woensdag avond on call met politie agent Erica die ook veel voor Bobbi Bear doet 5 uur s middags kwam het eerste telefoontje een 5 jarig meisje verkracht door een + - 50 jarige man uit de buurt. Toevallig was "keep a child a live" organisatie (die gesponsord word door alicia keys) aan het filmen en werd ik ook geintervieuwd en gefilmd word ik toch nog een filmster met mijn knuffelberen in mijn hand! Ach wat een mooi meisje zat daar op het politie bureau en super bijdehand je had nooit gedacht dat zij een paar uur geleden misbruikt was. Omdat het voor het eerst gebeurt was snel naar het ziekenhuis zodat ze nog een behandeling aan kan gaan tegen HIV (dit moet het kind binnen 72 uur krijgen) Het doktersbezoek is geen pretje voor de kids sinds ze proberen bewijs materiaal te vinden dus zoveel mogelijk het meisje proberen af te leiden en te laten lachen. Ondertussen werd er nog een meisje van drie binnen gebracht door haar moeder haar stiefbroer kon zijn behoeftes niet inhouden dus haar ook meteen geholpen en ondervraagd ik dacht echt dat het uren zou gaan duren voor zo'n meisje om met de politie te praten maar Mildred en van onze CSO's is zo goed met die kids en de bear dat ze al heel snel vertelde wat er gebeurt was. Rond elf uur alles geregeld en konden we eindelijk naar huis even de moeder en het meisje naar huis brengen dit was de eerste keer dat ik s'avonds in een township kwam vage ervaring er is helemaal geen electriciteit en we zaten niet in een politie auto dus ze zaten die twee stoere blanken vrouwen wel raar aan te kijken maar snel naar huis!

Bobbi Bear huis is eindelijk gekocht! Some dreams do come thru! zie de fotos voor het huis het is geen indrukwekkend huis maar er zit een groot stuk grond omheen waar ze de aankomende jaren willen bouwen de ligging is geweldig dichtbij drie scholen en naast een taxi standplaats dus mensen kunnen ons makkelijker bereiken. De vrijwilligers gaan in het huis wonen en kunnen dan eindelijk kinderen bij ze in huis nemen die niet meer naar huis kunnen. Nooit meer lieve kids naar huis sturen terwijl je weet dat ze daar echt niet goed zitten.

Vrijdag middag een huisoverval gepland door de politie en ze wilde graag dat wij meegingen om de kinderen uit huis te halen en voor het weekend onder te brengen totdat ze een andere woonplek voor de kids zouden vinden. Het enige wat we wisten is dat het 5 kinderen waren dat ze waarschijnlijk tegen zouden stribbelen en niet mee wilde. De politie heeft ze daar weg gehaald vanwege alcohol en drugsproblemen. Eerst de politie naar binnen om te kijken of alles veilig was en er geen wapens in het huis was daarna wij naar binnen ouders en vrienden waren hartstikke dronken en high huis zag er vreselijk uit. Ik kreeg een meisje van in mijn armen ze was heel vrolijk en wilde graag met me mee in de auto dus wij nog aan het wachten op de andere vrijwilligers en kids toen ik dacht ze is wel erg aan het brabbelen en lachen blijkt dat ze waarschijnlijk alcohol had gehad of stoned was. Haar broers waren wat ouder en hebben wel geprobeerd om van ons weg te komen maar uiteindelijk toch gekalmeerd en zijn ze met ons meegekomen. Wat een sensatie allemaal weer. De andere vrijwilligers hebben het weekend op de kids gepast omdat ik al geregeld had om mijn liefste mannetje die ik twee weken geleden naar een weeshuis heb gebracht te bezoeken.

Weekend dus de kids bezocht waar ik in mijn vorige weblog over heb geschreven. Was geweldig ik was zo blij om ze te zien en dat alles goed met ze gaat. De twee meiden gaan al naar school en ik moest al hun vriendinnetjes leren kennen. Zondag gewinkeld want ze hadden niet zoveel kleding (zie foto) handig om tegen die meiden te zeggen dat ze zelf hun kleren mogen uitzoeken (witte broeken schoenen met pumps geweldig wat een vreselijke smaak)

Sinds Maandag ben ik naar Jackies huis verhuisd om op drie kinderen te passen twee aziatische meisjes die een tijd geleden door bobbi bear uit huis zijn geplaatst en naar een fosterfamily gebracht helaas door omstandigheden willen die niet meer voor hun zorgen dus zijn ze weer tijdelijk bij ons vreselijke schatten dorothy en lilly 5 jaar en 3 jaar de derde is maykala en 2.5 jarig meisje die ook niet meer naar huis kon. Af en toe best zwaar hoor drie van die meiden de hele dag om je heen en ook nog wat werk proberen te doen. Ze hebben alle drie aardig wat meegemaakt in hun jonge leventje dus s'avonds nachtmerries en tranen.

Nou dit is de korte versie van mijn afgelopen week ga nu snel wat boodschappen doen en naar me meiden terug!

Dikke kus voor iedereen

Fotos
1. Dorothy & Lilly by The Tree clinic
2. Medisch assistentie bij The Tree clinic
3. Angel shoppen met mascha voor nieuwe kleren
5. Bobbi Bear huis mascha & jacki
6. Bobbi Bear huis
7. een van mijn drie meiden Maykala
8. Nog even bank hangen voor dat we moeten slapen

Everything is gonna be alright

Wed, 23 Jul 08 13:16:42 +0200

Dit nummer wordt tussen de CSO's en vrijwilligers hellemaal grijs gedraaid om af en toe jezelf moed in te praten. Maar gelukkig kan ik nu een weblog schrijven over drie kinderen die dit nummer ook zongen en waarbij het ook allemaal goedkomt.

Vorige week woensdag hadden we Tree clinic en kwamen daar drie kinderen aan twee jongen meiden en wat ik toen nog dacht een baby de meiden waren angstig en helemaal uitgehongerd twee vrijwilligers zorgden voor hun en ik nam de baby. Eerst even naar de medicijn tafel om te kijken of hij lichamelijk in orde was ik vroeg aan zijn zus hoe oud hij was en ze zei twee jaar ik begon te lachen en dacht dat ze mijn engels niet begreep maar nadat de CSO het vertaald hadden zei ze nog steeds hij is twee jaar ik had hier een kind van twee in mijn handen die niet kan praten, zelf zitten laat staan lopen, het enige waar je aan kon zien dat hij inderdaad rond de twee jaar oud was is zijn tanden. We hebben geprobeerd om zoveel mogelijk informatie bij de twee meiden te halen en kwamen er al snel achter dat ze bij een tante woonden omdat ze wees zijn. Na de tree clinic zijn we met ze naar de sociale dienst gereden om te kijken wat zij voor de kinderen konden betekenen en of ze konden helpen om deze kinderen naar school te krijgen en voedsel bonnen. Helaas niet veel hulp te verwachten dus met de kids naar auntie toe om te kijken wat we kunnen doen. Mijn ogen vielen er bijna uit toen ik bij het huis kwam heb wel drie keer gevraagd of het wel het goede huis was voordat ik naar binnen liep het was een ok stenen huis en auntie zat op een goede bank naar een grote tv te kijken er waren ook twee ijskasten in huis en 1 slaapkamer met een twee persoonsbed.Waar slapen de kinderen??? Auntie heeft een beroerte gehad en kan daardoor haar arm niet bewegen en amper lopen daarom heeft ze deze kinderen in huis genomen zodat ze voor haar kunnen zorgen wassen aankleden en eten koken helaas was er vaak niet genoeg eten dus kregen de kids niks. het jongetje was haar al helemaal tot last want die dient nergens voor behalve dat hij huilt maar dat geeft niet want dan zet ze hem gewoon buiten neer. Door ondervoeding en geen stimulans lijkt hij op een 6 maanden oude baby. Die nacht vreselijk geslapen kon het niet uit mijn hoofd zetten dus de volgende dag overlegd met bobbi bear en terug naar de tante om te vragen of we de kinderen een weekje vakantie bij ons konden houden zodat zij lekker kon uitrusten (het moeilijkst was nog om aardig tegen dat monster te zijn) de kleine mocht wel maar de oudste niet want dan kon niemand haar wassen en eten maken, nadat we hadden beloofd om de meiden om drie uur terug te brengen mocht het toch. Ik ben toen bij Kerrie gaan wonen die een officiele fostermam is en heb daar 4 geweldige dagen met de liefste zuid afrikaanse man gehad ooit! Ik kan nu zelfs zeggen dat ik er een in mijn bed heb gehad en op de fotos kunnen jullie zien dat het een knapperd is.....
Wat een beetje eten en liefde niet kan doen na een dag kon hij al alleen zitten en babytaal vloog door de kamer. Helaas had hij een oorinfectie dus snachts gilde hij de hele boel bij elkaar. Maandag mochten we nog een een keer van tante de twee meiden meenemen bij bobbi bear aangekomen meteen de politie gebeld om ons te helpen de kinderen uit huis te plaatsen. De twee meiden waren zo bang dat ze eerst niets wilde zeggen maar na lang op de oudste te hebben ingepraat zei ze dat ze wel wilde praten maar dat ze bang was en vroeg of ik bij het verhoor wilde zitten na even slikken zeg je natuurlijk doe ik dat voor jou. Gelukkig begon ze te praten en kwamen er vreselijke verhalen naar boven voor de polite was het al snel duidelijk dat deze kids niet naar huis kunnen en formalitieten werden geregeld naar het ziekenhuis met alle drie voor een check up het jongetje woog 6 kilo en is 56 cm lang!!! gelukkig hoorde we die avond ook dat er een weeshuis voor hun gevonden is waar ze morgen meteen heen konden.
De volgende ochtend naar de rechtbank om te zorgen dat de rechter ook vond dat ze niet naar huis konden twee uur in spanning gewacht maar gelukkig alle papieren getekend nu kan er niks meer misgaan dit moet gevierd worden bij MC Donalds.

Je weet van te voren dat de kinderen niet bij je blijven maar je raakt zo snel aan ze gehecht en ze hangen zo aan je omdat je hun uit een vreselijke situatie hebt gehaald dat ik met een brok in mijn keel ze naar het weeshuis heb gebacht het is een super huis waar ze het geweldig zullen hebben en goed verzorgd worden maar toch je hart breekt als ze vragen waarom ze niet bij jou kunnen blijven

Gelukkig zie ik ze volgende week weer
"EVERYTHING IS GONNA BE ALRIGHT"

Foto 1: Dikke kus voor tante mascha van Philani
2: In bad gaan is eerst even wennen maar daarna super leuk
3: Alle kids in spanning te wachten bij de rechtbank
4: Yeah MC Donalds
5: Tree clinic met een oma die elke week komt
6: Afrikaanse manier om je baby bij je te dragen en in slaap te wiegen
7: Wat een lekker ding ben ik he???

vrouwen gevangenis

Mon, 07 Jul 08 15:01:32 +0200

Zaterdag was de laatste supportgroup dag van de rest van de vrijwilligers dus tijd voor een feestje. nederlandse spelletjes dag met snoep, schminken en slingers. We hadden verschillende spelletjes georganiseerd zoals spijkerpoepen flessen voetbal eier race en stoelendans kinderen vonden het allemaal geweldig en super om ze zo te zien genieten.
tijdens de supportgroup komen er ook wel eens ouders mee voor een counseling gesprek ik werd er bij een bijgeroepen om een moeder ervan te overtuigen dat het beter is als haar dochter tijdelijk in een fosterparnets gezin gaat wonen natuurlijk absoluut niet makkelijk om tegen een moeder te zeggen zeker sinds zij zich schuldig voelt over het misbruik van het meisje omdat het haar ex man was en ze wist dat het gebeurde maar ze was financieel te afhankelijk van hem dus heeft ze lange tijd niets gedaan. nu zit ze opnieuw in financiele problemen en gaat het kind al meerdere weken niet naar school. Ik was alleen even vergeten dat ik een clownshoofd had geschminkt dus vraag me af in hoeverre ik serieus overkwam......

Vanochtend zijn we naar een vrouwen gevangenis geweest super om te zien en met de vrouwen te kunnen praten. We bezochten een afdeling waar 35 vrouwen vast zitten die allemaal hun man vermoordt hebben omdat ze mishandelt werden en geen uitweg zagen. vaak vragen deze vrouwen bij de kerk om hulp die ze zegt dat ze moeten blijven bidden uiteindelijk willen ze zichzelf en hun kinderen beschermen en vermoorden ze hem. De jongste vrouw was 23 en de oudste in de 60 met niet minder dan 15 jaar gevangenisstraf en de meeste levenslang. Wij zaten met hun in de zelfde kamer zonder bewaking alleen een social worker dus gevaarlijk zijn ze niet veel zagen er ook echt uit als super lieve vrouwen. Het probleem is dat de meste van deze vrouwen geen geld hadden voor een goede advocaat zodat ze strafvermindering zouden krijgen vanwege het misbruik van hun partner. We hadden
toiletspullen voor hun bij ons, taart en chocola dus hoop dat ze een klein feestje hadden toen we weggingen.

In mijn vorige weblog heb ik een update geschreven over mijn case met de twee kindjes die vergifftigd waren door hun moeder nu kreeg ik net een telefoontje dat hun moeder morgen vrijgelaten wordt vanwege bijzondere omstandigheid die namelijk is (ja je wil het niet geloven) ZWANGERSCHAP.....

spreek jullie snel weer

Ninjani?

Fri, 04 Jul 08 15:44:32 +0200

Hoe gaat het met jullie in het zulu.

Deze week een rustige week geweest doordat het school vakanties zijn en er dus geen schoolpresentaties of rechtzaken zijn. Dus vooral kantoor werk wat fundraising projecten verzinnen en de CSO helpen met hun files over de kinderen bij te werken. Ook niet altijd het leukste werkje als je suf achter de computer zit en je krijgt alle gruwelijke verhalen te horen die je even in correct engels moet typen voor de files.

Heb deze week ook kennisgemaakt met de sociale dienst van zuid afrika (nou ja social??)De kindertjes die in het ziekenhuis lagen waarvan hun moeder ze geprobeerd heeft te vergiftigen zijn sinds maandag uit het ziekenhuis. We hebben ze vorig week vrijdag nog opgezocht en tot ieders grote verbazing ging het redelijk goed met het jongetje en is hij ook niet blind geworden. Hij heeft heel veel geluk gehad dat hij er geen lichamelijk klachten aan heeft overgehouden over zijn psychische toestand wil ik het niet eens hebben. We zijn nu al een paar dagen bezig om uit te vinden waar de kinderen nu precies zijn zelfs de politie weet het niet ik had een voice mail bij de sociaal werkster achter gelaten en gevraagd of ze me terug kon bellen nou dat heb ik geweten ze was niet de vriendelijkste en zelfs ik was overrompeld door haar grote mond. Het probleem is dat de kinderen een getuigenis moeten aflegen zodat de moeder achter slot en grendel kan blijven maar ze weigeren om met de sociaal werkster te praten maar ze is te koppig om onze hulp in te schakelen. tja je denkt dat je toch allemaal het beste met het kind voor hebt...
Ik hoop dat ik ze nog een keer kan opzoeken om zeker te weten dat het goed met ze gaat en niet naar hun vader zijn gebracht (die in twee weken ziekenhuis 1 keer is langsgeweest) je hecht je gewoon zo snel aan zulke kinderen.

Het weekend zijn we naar drakensberg geweest super mooie natuur in de bergen de eerste dag met een 4x4 wheeler de sanipas gereden af en toe je ogen dicht dicht in een scherpe haarspeldbocht waar je nog maar 1 centimeter van de afgrond rijdt maar na drie uur hobbelen de top bereikt waar de hoogste kroeg van afrika was in Lesotho (een klein landje midden in zuid afrika)het was er behoorlijk koud (er lag wat sneeuw en ijs) dus eerst een gluhwein gescoord. De tweede dag zijn we gaan wandelen en paardrijden super mooi allemaal.

De eerste groep vrijwilligers gaat volgende week alweer naar huis. Zaterdag hebben we nederlandse spelletjes dag om afscheid van de kinderen te nemen en woensdag van alle collega's bij de three. Ik ben blij dat ik nog geen afscheid hoef te nemen al heb ik soms een beetje heimwee.

Ngiyakuthanda

Fotos
1. Collega's bij The tree
2. Aan het tekenen met de kinderen van The tree
3. Moppie in lesotho
4. Three kindertjes aan het zingen en bidden
5. In Drakensberg
8. Lesotho

fotos

Wed, 02 Jul 08 15:43:24 +0200

1. de tweeling van de familie van 6
2. weekend weg naar drakensberg Sanipas

ik word vandaag gek van het internet dus snel weer een mailtje

dikke kus

Na regen komt zonneschijn en heel veel rotzooi

Wed, 25 Jun 08 15:28:18 +0200

Lieve mensen,

Donderdag ochtend werden we wakker en straalde het zonnetje gelukkig weer we dachten dat we onze collega's zouden helpen om hun "huizen" schoon te gaan maken maar niks hoor iedereen gewoon aan het werk en vooral niet aan je thuis situatie denken, er moeten kinderen geholpen worden het is zo mooi om te zien dat ze echt alleen maar geven en niks nemen.

Vandaag weer een schoolpresentatie deze keer op een lagere school er lopen echt honderden kindjes rond in hun schooluniform die allemaal naar je staren en sommige stoeren rennen langs je om je even snel aan te raken, vooral je haar vinden ze zo interresant en zacht. We mochten even in en klas zitten (trouwens respect voor de leraren hier 1 leraar op 50 kinderen)ze hadden dikke lol om mij Zulu te leren ik ben al niet zo'n talen wonder maar dit is echt niet uit te spreken, tijdens het praten klikken ze ook nog met hun tong, niet na te doen.

Vrijdag hebben we bij een bejaardentehuis schoongemaakt omdat alle huisjes onder de modder zaten. Wat een teringbende zeg je wist echt niet waar je moest beginnen het grappige was dat ik even met het omaatje zat te praten en zij vertelde dat haar kleindochter naar nederland was verhuisd om met een nederlander te trouwen die heete Henk Zwanenburg...... ze viel zowat van haar stoel toen ik zei dat het mijn achternaam was.
S'avonds naar een rugby wedstrijd geweest the Sharks tegen kaapstad het is een beetje te vergelijken als je in nederland naar een voetbal wedstrijd gaat veel zingen drinken en hier wordt overal voor het stadion gebarbequet The sharks gewonnen dus iedereen blij ik snap nog steeds niks van de spelregels.

Zaterdag ochtend is het supportgroup dag dan komen de bobbi bear kinderen (kinderen die misbruikt zijn die wij geholpen hebben) naar het huis daar kunnen ze spelen en is er ook een psycholoog aanwezig waar ze gratis een sessie kunnen doen helaas is er maar een pshygoloog en komen er soms wel 25 tot 30 kinderen die allemaal haar hulp nodig hebben. Er is een speelkamer en buiten een klein speeltuintje. Er is een gezin van 6 die echt mijn hart heeft gestolen als het kon zou ik ze mee naar huis nemen. Ze worden opgevoed door hun oma die niet veel om ze geeft en ook geen cent heeft. Ze lopen elke zaterdag een uur om bij ons te komen de kleinste is 1.5 jaar dus die moet gedragen worden door haar broer en zus de zelf nog maar 12 zijn. Zodra ze aankomen krijgen ze eerst te eten (ik heb nog nooit een 1.5 jaar oud jongetje 5 boterhammen in een paar minuten weg zien werken)en daarna mogen ze bij ons thuis douchen en schone kleren aantrekken de jongste vinden dat water wat er van boven komt vallen best eng maar na even wennen zijn ze heerlijk aan het badderen. Het is makkelijk om met de kleintjes contact te maken ze houden van knuffelen dus zitten de hele tijd op je schoot maar de wat ouderen kinderen zijn te verlegen en zeggen haast niks het is wat om op je twaalfde voor drie broers en zussen te zorgen. Na het spelen gaan alle kids weer naar huis je hart breekt als ze dan met zijn zessen hand in hand over het zandpaadje lopen ik draai me maar snel om voordat ze mijn tranen zien... kon je maar iets meer voor ze doen.

Fotos
1. Three clinic op woensdag vrouwen uit de townships die komen bidden medicijnen en eten halen
2. Anouk, lisette, ik en Carolien op het strand in Durban
3. Het kan hier ook best koud zijn...
4. Alle vrijwilligers bij de rugbywedstrijd GO SHARKS
5. Hluhluwi safariepark
6. met tandeka en van de kinderen van mother of piece weeshuis waar wij ook wonen

Regen,regen en nog meer regen

Wed, 18 Jun 08 16:23:26 +0200

Vanochtend werden we om 7:30 gebeld om te vragen of alles goed met ons ging verbaast zei mijn huisgenootje anouk ja hoor we liggen heerlijk te slapen scheen het dus de hele nacht vreselijk gestormt te hebben en alles staat onder water. tja als een echte hollandse meid ben je wel wat gewend. We hadden 45 minuten om onze spullen te pakken en we zouden naar jackie's huis gebracht worden omdat het daar veiliger is dan waar wij wonen, wij wonen erg afgelegen en aan een zandweg met rivier. Bij de tijd dat we opgehaald werden waren de straten al aardig onder water en veel bomen omgevallen over de weg. Wij zitten op het moment in een warm veilig huis met wat te eten en een glas wijn maar je weet dat al je collega's het op dit moment vreselijk hebben hun "huizen" staan onder water weinig eten en de paar spullen die ze hebben zijn verwatert we kunnen niet eens naar ze toe om eten en dekens te brengen. Ze hebben wel kunnen regelen dat er een paar motorrijders die er nog wel kunnen komen dekens en eten gaan brengen. Zodra het op houdt met regenen zullen we er heen gaan om te helpen met opruimen zal wel vreselijk zijn om te zien dat het weinige wat ze hebben nu ook weg is.

Afgelopen weekend zijn we naar hluhluwi game park geweest (of te wel sloeriesloerie)echt super de eerste dag zijn we met de boot gegaan on nijlpaarden en krokodillen te kijken te gekke beesten die logge nijlpaarden en ze maken lachwekkende geluiden. Daarna nog naar een craft fruitmarkt geweest om wat souveniers te kopen. Helemaal super ik heb daar een zak avocado's gekocht voor 2 euro 9 stuks sommige dingen zijn hier te goedkoop. Maandagochtend om 4:30 de wekker om op safari te gaan achter de big 5 van afrika aan. Super natuur en heel veel beesten gezien helaas maar drie van de big 5 we hebben de leeuw en de luipaard gemist. Na 8 uur in een hobbelige jeep te hebben gezeten kwamen we super vermoeid bij het hostel aan en daarna nog drie uur terug naar huis te rijden. We zijn weer helemaal opgeladen om er deze week weer tegen aan te gaan merk wel dat je het echt nodig hebt om er af en toe even uit te stappen alleen het oneerlijke daarvan is dat wij dat kunnen maar voor de meeste onder ons is dit hun leven.

Dikke kus voor jullie allemaal

klein berichtje

Fri, 13 Jun 08 15:40:12 +0200

Hallo allemaal,

Allereerst super bedankt voor al jullie lieve berichtjes. Typisch ik die haar weblog opend en weer begint te huilen omdat iedereen zulke lieve berichtjes heeft achtergelaten. Helaas kunnen we niet zoveel gebruik maken van het internet dus korte mailtjes en berichten.

Vanochtend zouden we om 10:30 opgehaald worden om naar een school presentatie te gaan waar we voorlichting geven over HIV/aids en seksuel misbruik maar om 8:30 ging de telefoon en er was een nieuwe case binnen gekomen of we (anouk mijn huisgenootje) over 20 minuten klaar konden staan. Twee uur later!!! werden we door de politie opgehaald er waren 2 kinderen in het ziekenhuis omdat hun moeder geprobeerd had ze te vergiftigen meer was er niet bekend. Super groot ziekenhuis en echt super druk, bij de kinderen afdeling aangekomen liep er een bijdehand meisje rond van jaar of drie met een grote kom eten en een hele vieze badjas en dat was een van onze meisjes gelukkig die liep nog en daar ging het redelijk mee in de andere kamer hoorde we geschreeuw van een jongetje dat was haar broertje daar ging het helaas een stuk minder goed mee ik liep met lood in mijn schoenen naar binnen om dat je toch niet weet wat je moet verwachten. hij lag in zijn bedje met hele grote door bloede ogen te schreeuwen en te kronkelen. Zo zielig zijn moeder heeft hem gif gegeven omdat ze er achter was gekomen dat haar man een nieuwe vriendin heeft. Ze hebben een scan van zijn hoofd gemaakt omdat ze bang zijn dat hij bloed bij zijn hersenen heeft. na een tijdje zijn hand vast gehouden te hebben en slaap kindje slaap te zingen werd hij iets rustiger. De kinderen blijven tot dinsdag in het ziekenhuis en dan is het maar afwachten wat er met ze gebeurt de sociale dienst zou langskomen maar die waren nog niet geweest ook was de vader nog niet gekomen uiteindelijk zijn wij ook weg gegaan wel met een rot gevoel omdat er niemand naar die kinderen omkijkt de verpleging is ook niet heel lief en zorgzaam.

Ondanks alle moeilijke dingen maken we hier ook geweldige dingen mee de mensen zijn super lief en vanavond gaan we voetbal kijken. Zaterdag gaan we met 6 vrijwilligers naar een game park beestjes kijken heb er zin in.

Ik mis jullie allemaal!!! dikke kus

Foto 1: Ik met Rebecca een meisje die in het weeshuis van mother of piece woont
2. Schoolkindertjes waar we een presentatie hebben gedaan
3. Ik en de politie
4. 600 kinderen opgesteld om naar onze schoolpresentatie te doen

De eerste dagen...

Fri, 06 Jun 08 14:44:26 +0200

Na afscheid nemen van mijn lieve vriendjes, vriendinnetjes, familie en verkering uit Curacao en een paar super gezellige dagen in nederland zit ik nu al 4 dagen in Amanzimtoti afgekort Toti :). Ik zit nu al 5 minuten achter de computer en weet niet waar ik moet beginnen met schrijven we hebben al zoveel meegemaakt en het is zo moeilijk te beschrijven maar goed, ik zal een poging doen.

Dinsdagochtend werden we al om 7.15 opgehaald zoals vele van jullie weten word ik hier niet echt vrolijk van. Maar gelukkig ging al om 6:00 en 6:15 een soort van bel over het hele terrein om de kinderen te laten weten dat ze naar de kerk moeten dus was ik zeker op tijd wakker. Stephan, ladyfair en ik zouden naar de rechtbank gaan om een van de Bobbi Bear kinderen te helpen tijdens haar rechtzaak. De reis erheen was al bijzonder sinds de rijstijl van de mensen hier niet erg verschilt als die van Curacao, ze rijden alleen wat sneller. De rechtbank was enorm, overal kleine zaaltjes maar waar je nou precies moest zijn was een raadsel... Tijdens onze zoektocht kwamen we nog een Meisje tegen die Bobbi Bear geholpen heeft maar helaas werd haar rechtzaak al meteen gecancelled. Dat schijnt normaal te zijn hier dat kinderen en moeders van heinde en ver komen en de rechter dan gewoon besluit om het process uit te stelllen niemand denkt aan het trauma van het kind dat ze weer terug moet komen. Gelukkig ging de zaak waar wij voor waren gekomen wel door (zaak was al een jaar oud).Het meisje is negen jaar en meerdere malen verkracht door haar oom wanneer haar moeder aan het werk was, ze heeft nooit iets verteld omdat haar oom haar gedreigd had te vermoorden. Het is uiteindelijk uitgekomen doordat een andere oom hun betrapt had. We waren er om 9:00 am en om 11:30 begon eindelijk de rechtzaak het meisje werd verhoord in een aparte kamer zodat ze niet in de rechtzaal bij de verdachte hoeft te zijn. Dit zijn ook allemaal dingen waar Bobbi Bear dagelijks voor vecht om het trauma van het kind zo minimaal mogelijk te houden.
Het was vreemd om te zien dat er weinig emotie was bij haar moeder toen het meisje klaar was met haar verhoor rende ze meteen naar ladyfair (Bobbi Bear) en begon haar te knuffelen naar haar moeder ging ze niet. Later is me uitgelegd dat Zulu vrouwen bijna of helemaal niet met hun kind knuffelen en liefde geven. Om vier uur was de rechtzaak nog steeds niet afgelopen en werd het opgeschort tot eind July! Kan het meisje weer een halve dag reizen om er te komen en weer alle herinneringen op halen en aan de rechter vertellen. We hebben haar beloofd dat we er in Julie weer zijn voor haar en er kwam een glimlach op haar gezicht.

Elke Woensdag ochtend is er Three clinic, een bijeenkomst die letterlijk gehouden wordt op een grasveldje aan de kant van een weg onder een grote boom. Vrouwen lopen uren om bij deze bijeenkomst aanwezig te zijn. Deze week was het niet zo druk (+/- 35 vrouwen en kinderen) omdat het regende, vele moeten door rivieren lopen om bij de Three te komen en dat is dan te gevaarlijk. Ze beginnen de clinic met een gebed en gezang WAUW wat mooi ik kreeg echt tranen in mijn ogen het lijkt wel alsof iedereen in zuid afrika mooi kan zingen.
Er was een oude vrouw bij The three aangekomen met een baby ze vertelde dat haar dochter het kind bij haar had achtergelaten en er vandoor was gegaan. Ik nam de baby even van haar over zodat ze kon rusten ohh wat een DUSHI!!!! Na een rondje met hem gelopen te hebben kreeg hij honger en begon te huilen ik kreeg een fles met een soort van melk erin en gaf het aan de baby. Het was zulk raar spul dat ik al had besloten om volgende week melk poeder mee te nemen voor mijn Dushi. Later zag ik dat de baby bij een andere vrouw op schoot lag en die hem de borst gaf eerst dacht ik nog wat lief dat ze elkaar helpen tot ik erachter kwam dat ze seropositief is...... Op dat moment kon ik even niet meer vechten tegen de tranen en heb me zelf maar even achter de auto laten gaan.

Nou ik heb echt nog zoveel te vertelen maar ik ga even boodschappen doen en in het zonnetje liggen. (overdag is het super weer s'avonds heel koud) Mocht iemand mij heel erg missen mijn mobiele telefoon nummer is 0027785708480.

Dikke kus!!!