Ninjani?

Hoe gaat het met jullie in het zulu.

Deze week een rustige week geweest doordat het school vakanties zijn en er dus geen schoolpresentaties of rechtzaken zijn. Dus vooral kantoor werk wat fundraising projecten verzinnen en de CSO helpen met hun files over de kinderen bij te werken. Ook niet altijd het leukste werkje als je suf achter de computer zit en je krijgt alle gruwelijke verhalen te horen die je even in correct engels moet typen voor de files.

Heb deze week ook kennisgemaakt met de sociale dienst van zuid afrika (nou ja social??)De kindertjes die in het ziekenhuis lagen waarvan hun moeder ze geprobeerd heeft te vergiftigen zijn sinds maandag uit het ziekenhuis. We hebben ze vorig week vrijdag nog opgezocht en tot ieders grote verbazing ging het redelijk goed met het jongetje en is hij ook niet blind geworden. Hij heeft heel veel geluk gehad dat hij er geen lichamelijk klachten aan heeft overgehouden over zijn psychische toestand wil ik het niet eens hebben. We zijn nu al een paar dagen bezig om uit te vinden waar de kinderen nu precies zijn zelfs de politie weet het niet ik had een voice mail bij de sociaal werkster achter gelaten en gevraagd of ze me terug kon bellen nou dat heb ik geweten ze was niet de vriendelijkste en zelfs ik was overrompeld door haar grote mond. Het probleem is dat de kinderen een getuigenis moeten aflegen zodat de moeder achter slot en grendel kan blijven maar ze weigeren om met de sociaal werkster te praten maar ze is te koppig om onze hulp in te schakelen. tja je denkt dat je toch allemaal het beste met het kind voor hebt...
Ik hoop dat ik ze nog een keer kan opzoeken om zeker te weten dat het goed met ze gaat en niet naar hun vader zijn gebracht (die in twee weken ziekenhuis 1 keer is langsgeweest) je hecht je gewoon zo snel aan zulke kinderen.

Het weekend zijn we naar drakensberg geweest super mooie natuur in de bergen de eerste dag met een 4x4 wheeler de sanipas gereden af en toe je ogen dicht dicht in een scherpe haarspeldbocht waar je nog maar 1 centimeter van de afgrond rijdt maar na drie uur hobbelen de top bereikt waar de hoogste kroeg van afrika was in Lesotho (een klein landje midden in zuid afrika)het was er behoorlijk koud (er lag wat sneeuw en ijs) dus eerst een gluhwein gescoord. De tweede dag zijn we gaan wandelen en paardrijden super mooi allemaal.

De eerste groep vrijwilligers gaat volgende week alweer naar huis. Zaterdag hebben we nederlandse spelletjes dag om afscheid van de kinderen te nemen en woensdag van alle collega's bij de three. Ik ben blij dat ik nog geen afscheid hoef te nemen al heb ik soms een beetje heimwee.

Ngiyakuthanda

Fotos
1. Collega's bij The tree
2. Aan het tekenen met de kinderen van The tree
3. Moppie in lesotho
4. Three kindertjes aan het zingen en bidden
5. In Drakensberg
8. Lesotho