Na regen komt zonneschijn en heel veel rotzooi

Lieve mensen,

Donderdag ochtend werden we wakker en straalde het zonnetje gelukkig weer we dachten dat we onze collega's zouden helpen om hun "huizen" schoon te gaan maken maar niks hoor iedereen gewoon aan het werk en vooral niet aan je thuis situatie denken, er moeten kinderen geholpen worden het is zo mooi om te zien dat ze echt alleen maar geven en niks nemen.

Vandaag weer een schoolpresentatie deze keer op een lagere school er lopen echt honderden kindjes rond in hun schooluniform die allemaal naar je staren en sommige stoeren rennen langs je om je even snel aan te raken, vooral je haar vinden ze zo interresant en zacht. We mochten even in en klas zitten (trouwens respect voor de leraren hier 1 leraar op 50 kinderen)ze hadden dikke lol om mij Zulu te leren ik ben al niet zo'n talen wonder maar dit is echt niet uit te spreken, tijdens het praten klikken ze ook nog met hun tong, niet na te doen.

Vrijdag hebben we bij een bejaardentehuis schoongemaakt omdat alle huisjes onder de modder zaten. Wat een teringbende zeg je wist echt niet waar je moest beginnen het grappige was dat ik even met het omaatje zat te praten en zij vertelde dat haar kleindochter naar nederland was verhuisd om met een nederlander te trouwen die heete Henk Zwanenburg...... ze viel zowat van haar stoel toen ik zei dat het mijn achternaam was.
S'avonds naar een rugby wedstrijd geweest the Sharks tegen kaapstad het is een beetje te vergelijken als je in nederland naar een voetbal wedstrijd gaat veel zingen drinken en hier wordt overal voor het stadion gebarbequet The sharks gewonnen dus iedereen blij ik snap nog steeds niks van de spelregels.

Zaterdag ochtend is het supportgroup dag dan komen de bobbi bear kinderen (kinderen die misbruikt zijn die wij geholpen hebben) naar het huis daar kunnen ze spelen en is er ook een psycholoog aanwezig waar ze gratis een sessie kunnen doen helaas is er maar een pshygoloog en komen er soms wel 25 tot 30 kinderen die allemaal haar hulp nodig hebben. Er is een speelkamer en buiten een klein speeltuintje. Er is een gezin van 6 die echt mijn hart heeft gestolen als het kon zou ik ze mee naar huis nemen. Ze worden opgevoed door hun oma die niet veel om ze geeft en ook geen cent heeft. Ze lopen elke zaterdag een uur om bij ons te komen de kleinste is 1.5 jaar dus die moet gedragen worden door haar broer en zus de zelf nog maar 12 zijn. Zodra ze aankomen krijgen ze eerst te eten (ik heb nog nooit een 1.5 jaar oud jongetje 5 boterhammen in een paar minuten weg zien werken)en daarna mogen ze bij ons thuis douchen en schone kleren aantrekken de jongste vinden dat water wat er van boven komt vallen best eng maar na even wennen zijn ze heerlijk aan het badderen. Het is makkelijk om met de kleintjes contact te maken ze houden van knuffelen dus zitten de hele tijd op je schoot maar de wat ouderen kinderen zijn te verlegen en zeggen haast niks het is wat om op je twaalfde voor drie broers en zussen te zorgen. Na het spelen gaan alle kids weer naar huis je hart breekt als ze dan met zijn zessen hand in hand over het zandpaadje lopen ik draai me maar snel om voordat ze mijn tranen zien... kon je maar iets meer voor ze doen.

Fotos
1. Three clinic op woensdag vrouwen uit de townships die komen bidden medicijnen en eten halen
2. Anouk, lisette, ik en Carolien op het strand in Durban
3. Het kan hier ook best koud zijn...
4. Alle vrijwilligers bij de rugbywedstrijd GO SHARKS
5. Hluhluwi safariepark
6. met tandeka en van de kinderen van mother of piece weeshuis waar wij ook wonen