De eerste dagen...

Na afscheid nemen van mijn lieve vriendjes, vriendinnetjes, familie en verkering uit Curacao en een paar super gezellige dagen in nederland zit ik nu al 4 dagen in Amanzimtoti afgekort Toti :). Ik zit nu al 5 minuten achter de computer en weet niet waar ik moet beginnen met schrijven we hebben al zoveel meegemaakt en het is zo moeilijk te beschrijven maar goed, ik zal een poging doen.

Dinsdagochtend werden we al om 7.15 opgehaald zoals vele van jullie weten word ik hier niet echt vrolijk van. Maar gelukkig ging al om 6:00 en 6:15 een soort van bel over het hele terrein om de kinderen te laten weten dat ze naar de kerk moeten dus was ik zeker op tijd wakker. Stephan, ladyfair en ik zouden naar de rechtbank gaan om een van de Bobbi Bear kinderen te helpen tijdens haar rechtzaak. De reis erheen was al bijzonder sinds de rijstijl van de mensen hier niet erg verschilt als die van Curacao, ze rijden alleen wat sneller. De rechtbank was enorm, overal kleine zaaltjes maar waar je nou precies moest zijn was een raadsel... Tijdens onze zoektocht kwamen we nog een Meisje tegen die Bobbi Bear geholpen heeft maar helaas werd haar rechtzaak al meteen gecancelled. Dat schijnt normaal te zijn hier dat kinderen en moeders van heinde en ver komen en de rechter dan gewoon besluit om het process uit te stelllen niemand denkt aan het trauma van het kind dat ze weer terug moet komen. Gelukkig ging de zaak waar wij voor waren gekomen wel door (zaak was al een jaar oud).Het meisje is negen jaar en meerdere malen verkracht door haar oom wanneer haar moeder aan het werk was, ze heeft nooit iets verteld omdat haar oom haar gedreigd had te vermoorden. Het is uiteindelijk uitgekomen doordat een andere oom hun betrapt had. We waren er om 9:00 am en om 11:30 begon eindelijk de rechtzaak het meisje werd verhoord in een aparte kamer zodat ze niet in de rechtzaal bij de verdachte hoeft te zijn. Dit zijn ook allemaal dingen waar Bobbi Bear dagelijks voor vecht om het trauma van het kind zo minimaal mogelijk te houden.
Het was vreemd om te zien dat er weinig emotie was bij haar moeder toen het meisje klaar was met haar verhoor rende ze meteen naar ladyfair (Bobbi Bear) en begon haar te knuffelen naar haar moeder ging ze niet. Later is me uitgelegd dat Zulu vrouwen bijna of helemaal niet met hun kind knuffelen en liefde geven. Om vier uur was de rechtzaak nog steeds niet afgelopen en werd het opgeschort tot eind July! Kan het meisje weer een halve dag reizen om er te komen en weer alle herinneringen op halen en aan de rechter vertellen. We hebben haar beloofd dat we er in Julie weer zijn voor haar en er kwam een glimlach op haar gezicht.

Elke Woensdag ochtend is er Three clinic, een bijeenkomst die letterlijk gehouden wordt op een grasveldje aan de kant van een weg onder een grote boom. Vrouwen lopen uren om bij deze bijeenkomst aanwezig te zijn. Deze week was het niet zo druk (+/- 35 vrouwen en kinderen) omdat het regende, vele moeten door rivieren lopen om bij de Three te komen en dat is dan te gevaarlijk. Ze beginnen de clinic met een gebed en gezang WAUW wat mooi ik kreeg echt tranen in mijn ogen het lijkt wel alsof iedereen in zuid afrika mooi kan zingen.
Er was een oude vrouw bij The three aangekomen met een baby ze vertelde dat haar dochter het kind bij haar had achtergelaten en er vandoor was gegaan. Ik nam de baby even van haar over zodat ze kon rusten ohh wat een DUSHI!!!! Na een rondje met hem gelopen te hebben kreeg hij honger en begon te huilen ik kreeg een fles met een soort van melk erin en gaf het aan de baby. Het was zulk raar spul dat ik al had besloten om volgende week melk poeder mee te nemen voor mijn Dushi. Later zag ik dat de baby bij een andere vrouw op schoot lag en die hem de borst gaf eerst dacht ik nog wat lief dat ze elkaar helpen tot ik erachter kwam dat ze seropositief is...... Op dat moment kon ik even niet meer vechten tegen de tranen en heb me zelf maar even achter de auto laten gaan.

Nou ik heb echt nog zoveel te vertelen maar ik ga even boodschappen doen en in het zonnetje liggen. (overdag is het super weer s'avonds heel koud) Mocht iemand mij heel erg missen mijn mobiele telefoon nummer is 0027785708480.

Dikke kus!!!

Add new comment

CAPTCHA
Deze vraag wordt gebruikt om te testen indien u een menselijke bezoeker bent teneinde spam-inzendingen te vermijden.
Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.

Comments

Juan

Baby,

I feel very happy for you as very proud of what you doing.

Love you and miss you more than ever.

Lil

Whow wat een verhaal.. heb het hier op kantoor meegedeelt. Ben helemaal trots op je.
Take care

Marieke

Hee Mas,
Wat een ontroerend verhaal! Echt goed wat je daar aan het doen bent! Ben nu al benieuwd naar je volgende verhalen.
Veel sterkte, het zal vaak niet makkelijk zijn...
Liefs Marieke.

Mark en Daan

He lieverd, wat een ontroerend verhaal....zal zeker niet makkelijk zijn, we zijn trots op je voor wat je nu doet. Heel veel sterkte daar.
Pas goed op jezelfs.

X Mark en Daan

Roos

He schatje, wat een lieve schatjes op de foto, wat heftig al, je eerste dagen, wat onwijs goed dat je daar bent.
Dikke kussen van moi en cootje

margriet

Ha Mas, Wat een heftig/ontroerend verhaal. Goede bezig. Take care! Liefs Margriet

Tess

Dag lief meisje, wauwwwwwwwwww wil gelijk naar Afrika komen.........ga volgende week naar een weeshuis hier op Bali, maar kan me niet voorstellen dat de situatie net zo schrijnend is.........loads of love, big hug, Tess

Juliette

Hey meisje,

Wat een heftig verhaal, ik kreeg er kippevel van! Ik heb wel heel veel bewondering voor je hoor!

Dikke knuffel,

Juliette

Auntie Marion

Hi Maskie,
Wat is het toch wonderlijk verdeeld op de wereld. We leven hier in de gekte van oranje. Veel mensen denken alleen nog maar in die kleur en dan jij ver van hier met je schrijnend verhaal
Goed wat je doet meis voor hen en ook voor jou.
Ik blijf je graag volgen. Be strong! Dikke kus

Yvette

Lieverd, heb je wel genoeg tranen meegenomen??? Die heb je wel nodig! Stoere meid met een gevoelig hart!

Tirza

Hi Mas,
It's people like you who make this world a better place! We are so proud of you.
Dikke kus van Tirza, Lito en Kaylynn

Mascha Zwanenburg

Name: Mascha Zwanenburg
Age: 31

Volunteered at Bobbi Bear from 02 Jun 2008 to 23 Aug 2008

About me:

Ik heb samen met mijn vriend een wijnwinkel op Curacao waar wij al 5 jaar wonen. Ga Van 2 junie - 23 augustus naar Bobbi Bear daarna nog wat rond reizen en 3 september weer naar huis.

Be More

Would you like to know more about Be More, then check the website at www.be-more.org.

You can find the latest news, more information about my project and you can become a donor!

No. of visitors: 8546

Log in

RSS Feed