Home

Na een paar dagen in Cape town geprobeerd te hebben om mijn hoofd weer leeg te krijgen van de afgelopen weken heb ik nu eindelijk de moed gevonden om achter de computer te kruipen en om te laten weten dat alles goed met me gaat en ik er klaar voor ben om weer terug te gaan naar "het gewone leven"

Het is alweer een tijd geleden dat ik geschreven heb en zit nu even na te denken wat er de afgelopen  week gebeurt is, als ik alles wil gaan opschrijven dan zit ik hier vannacht nog dus maar even een opsomming:

Pedofiel opgepakt 7 kinderen misbruikt waaronder een 5 maanden oude baby (ja het schijnt te kunnen), Maandag vrijgekomen op borgtocht hij hoefde maar 5000 rand te betalen (iets minder dan 500 euro) ja hij is nu gewaarschuwd en belooft dat hij het niet meer zal doen!!!

Dit nummer wordt tussen de CSO's en vrijwilligers hellemaal grijs gedraaid om af en toe jezelf moed in te praten. Maar gelukkig kan ik nu een weblog schrijven over drie kinderen die dit nummer ook zongen en waarbij het ook allemaal goedkomt.

Zaterdag was de laatste supportgroup dag van de rest van de vrijwilligers dus tijd voor een feestje. nederlandse spelletjes dag met snoep, schminken en slingers. We hadden verschillende spelletjes georganiseerd zoals spijkerpoepen flessen voetbal eier race en stoelendans kinderen vonden het allemaal geweldig en super om ze zo te zien genieten.

Hoe gaat het met jullie in het zulu.

Deze week een rustige week geweest doordat het school vakanties zijn en er dus geen schoolpresentaties of rechtzaken zijn. Dus vooral kantoor werk wat fundraising projecten verzinnen en de CSO helpen met hun files over de kinderen bij te werken. Ook niet altijd het leukste werkje als je suf achter de computer zit en je krijgt alle gruwelijke verhalen te horen die je even in correct engels moet typen voor de files.

1. de tweeling van de familie van 6
2. weekend weg naar drakensberg Sanipas

ik word vandaag gek van het internet dus snel weer een mailtje

dikke kus

Lieve mensen,

Donderdag ochtend werden we wakker en straalde het zonnetje gelukkig weer we dachten dat we onze collega's zouden helpen om hun "huizen" schoon te gaan maken maar niks hoor iedereen gewoon aan het werk en vooral niet aan je thuis situatie denken, er moeten kinderen geholpen worden het is zo mooi om te zien dat ze echt alleen maar geven en niks nemen.

Vandaag weer een schoolpresentatie deze keer op een lagere school er lopen echt honderden kindjes rond in hun schooluniform die allemaal naar je staren en sommige stoeren rennen langs je om je even snel aan te raken, vooral je haar vinden ze zo interresant en zacht. We mochten even in en klas zitten (trouwens respect voor de leraren hier 1 leraar op 50 kinderen)ze hadden dikke lol om mij Zulu te leren ik ben al niet zo'n talen wonder maar dit is echt niet uit te spreken, tijdens het praten klikken ze ook nog met hun tong, niet na te doen.

Vanochtend werden we om 7:30 gebeld om te vragen of alles goed met ons ging verbaast zei mijn huisgenootje anouk ja hoor we liggen heerlijk te slapen scheen het dus de hele nacht vreselijk gestormt te hebben en alles staat onder water. tja als een echte hollandse meid ben je wel wat gewend. We hadden 45 minuten om onze spullen te pakken en we zouden naar jackie's huis gebracht worden omdat het daar veiliger is dan waar wij wonen, wij wonen erg afgelegen en aan een zandweg met rivier. Bij de tijd dat we opgehaald werden waren de straten al aardig onder water en veel bomen omgevallen over de weg. Wij zitten op het moment in een warm veilig huis met wat te eten en een glas wijn maar je weet dat al je collega's het op dit moment vreselijk hebben hun "huizen" staan onder water weinig eten en de paar spullen die ze hebben zijn verwatert we kunnen niet eens naar ze toe om eten en dekens te brengen.

Hallo allemaal,

Allereerst super bedankt voor al jullie lieve berichtjes. Typisch ik die haar weblog opend en weer begint te huilen omdat iedereen zulke lieve berichtjes heeft achtergelaten. Helaas kunnen we niet zoveel gebruik maken van het internet dus korte mailtjes en berichten.

Na afscheid nemen van mijn lieve vriendjes, vriendinnetjes, familie en verkering uit Curacao en een paar super gezellige dagen in nederland zit ik nu al 4 dagen in Amanzimtoti afgekort Toti :). Ik zit nu al 5 minuten achter de computer en weet niet waar ik moet beginnen met schrijven we hebben al zoveel meegemaakt en het is zo moeilijk te beschrijven maar goed, ik zal een poging doen.